กระดูกพรุน โรคกระดูกพรุน Osteoporosis

กระดูกพรุน โรคกระดูกพรุน Osteoporosis นี้พบมากในผู้สูงอายุโดยประมาณ 60 ปีขึ้นไปโดยจะพบปัญหาใน
หญิงมากกว่าชาย เพราะในหญิงจะมีการลงลงของเนื้อกระ ดูกเป็นอย่างมากในช่วง 5 ปี หลังวัยหมด
ประจำเดือน กระดูกพรุน สตรีวัยหมดประจำเดือน ในอเมริกา ประมาณ 1/3-1/2 ของสตรีกลุ่มนี้จะเป็นโรคกระดูกพรุน
และเมื่อ อายุสูงขึ้นโอกาสกระดูกหักก็จะสูงเพิ่มตามไปด้วย โดยจะเป็นการทรุดหักของ กระดูกสันหลัง
การหักของกระดูกสะโพก และสุดท้ายคือกระดูกต้นขาหัก จะเห็นว่าปัญหากระดูกพรุนนี้ก่อให้เกิดการ
สูญเสียต่อชีวิต คุณภาพของชีวิตและ ทรัพย์สินอย่างมาก ดังนั้นการป้องกันจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุดในขณะนี้
โรคกระดูกพรุนพบมากในสตรีผิวขาวโดยเฉพาะพวกที่อยู่ใกล้ขั้วโลก รองลงมา เป็นชาวผิวเหลืองในเอเซีย
และพบน้อยลงในชาวผิวดำ กระดูกพรุน.

กระดูกพรุน
กระดูกพรุน สาเหตุของการเกิดโรคกระดูกพรุน สามารถกล่าวรวมๆของปัญหาที่มีผลทำให้การสะสมของเนื้อกระดูก
ได้ไม่ดี และปัจจัยที่ทำให้มีการสูญเสียมากกว่าปกติ
พันธุ์กรรม จากเชื้อชาติ ผิวขาว > เอเซีย > ผิวดำ
เพศ หญิง มากกว่า ชาย
โภชนาการ บริโภคแคลเซี่ยมต่ำ
คื่มอัลกอฮอล์มาก
ดื่มกาแฟมาก
บริโภจเกลือมาก
บริโภคโปรตีนจากสัตว์มาก
ชีวิตความเป็นอยู่ สูบบุหรี่มาก
กิจวัตรการออกกำลังกายน้อย
โรคที่มีผลต่อการเสียเนื้อกระดูก รังไข่ฝ่อ (ขาดฮอร์โมนเอสโตรเจน)
การตัดมดลูก
ต่อมทัยรอยด์ทำงานมากเกินไป
ต่อมพาราทัยรอยด์ทำงานมากเกินไป
ไตวายเรื้อรัง
โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์
ภาวะ วัยหลังหมดประจำเดือน
ยาที่มีผลต่อการสูญเสียเนื้อกระดูก ยาทดแทนทัยรอยด์
ยากลุ่มสเตียรอยด์
ยากันชัก กระดูกพรุน
ยาขับปัสสาวะ ชนิด “loop”
ยาลดกรดที่มีฤทธิ์จับกับฟอสเฟต
ยาเตตร้าซันคลิน
ยารักษาวัณโรค ไอโซไนเอซิค
จากปัจจัยต่างๆข้างต้นนี้ บางปัจจัยมีผลต่อช่วงระยะเวลาใดเวลาหนึ่ง แต่บาง
ปัจจัยก็มีผลต่อการก่อให้เกิดโรคได้ตลอดชีวิต เช่นพันธุกรรมจะเป็นปัจจัยที่
สำคัญที่สุดในการกำหนดว่า จะมีมวลกระดูกสูงสุดได้เท่าใด ในขณะที่ปัจจัย
อื่นๆจะเป็นการดัดแปลงคำสั่งจากพันธุกรรม โดยมีได้ทั้งผลบวกและผลลบ กระดูกพรุน.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *